Jan
14

Yoram’s Muziektip: de Beste Nummers van 2016

Een nieuw jaar, een nieuwe lijst, vol met verwachte en geheel onverwachte nummers! Net als in de vorige lijsten (zie hier die van 2015) hou ik ervan om hier een aantal poppareltjes erin te stoppen. Van die oorwurmen waar je stiekem niet aan hebt kunnen ontkomen en die daarom ook een plek hier verdienen.

Het lijstje dat volgt is in compleet willekeurige volgorde. Dit vind ik een aantal van de beste nummers van 2016, ja, dit is in wezen mijn shortlist, maar voor een vollediger beeld heb ik ook een ‘Longlist’. Deze vind je op Spotify en de link daarvoor vind je onderaan de post.

Maar voor nu, laten we gewoon even met een knaller beginnen:

Deze beste man had natuurlijk eind 2014 (ja, dat was niet 1, maar 2 jaar geleden, ik was ook verbaasd) op het randje al een megahit in samenwerking met Mark Ronson. De clip en het nummer hierboven melken dit succes nog verder uit met een verbeelding van de kleine Mars met zijn crew, felle vrolijke kleuren, en een jaren ’70/’80 funk-soul nummer. Don’t change a winning team.

Als we het over nummers hebben waarvan je niet (meer) kan inschatten hoe lang of hoe kort ze al onder ons zijn (zijn deze dan per definitie tijdloos?), ik was oprecht uitermate verbaasd toen ik leerde dat dit nummer van 2016 was. Misschien komt dit omdat het nummer ‘slechts’ zes maanden na ‘Bitch Better Have My Money’ volgde. Daarvan weet ik nu dat het slechts op single is uitgebracht en niet op een album van de zangeres van Barbados staat. Maar ik heb de afgelopen maanden wel meer over Rihanna geleerd… Hier kan je overigens meer leren over dit nummer. ‘Leren?’ Ja, leren.

Maar okee, ik wil jullie, mijn volgers niet meteen he-le-maal uit jullie comfort zone trekken. Er waren dit jaar ook meerdere geweldige indie-nummers, zoals onderstaande van de koningen van de Zweedse indiepop:

Of de Duitse ontdekking van het jaar:

Dit was ook een uitzonderlijk goed jaar voor nederhop. Ik dacht ergens te lezen dat Nederlandse rap voor het eerst alle andere Nederlandstalige muziek voorbijstreefde in 2016 en toen New Wave de Popprijs won in januari lieten ze zien dat we daadwerkelijk rekening moeten gaan houden met de kracht van Nederlandse hiphop. Goed, volgens mij is dit jaar ook geen nieuw materiaal uitgebracht door Jan Smit of Nick & Simon… Denk ik… Maar wel brachten Eefje De Visser en Aafke Romeijn nederlandstalige platen uit. Deze laatste verdiende hiermee ook een plek in de longlist die je onderaan deze post vindt.
Broederliefde was wat mij betreft mijn favoriete ontdekking op gebied van Nederhop, maar dat geldt waarschijnlijk voor half Nederland. Het jaar leek voor deze ‘broeders’ een haast onstopbare zegetocht.

Broederliefde was dus één van de beste ontdekking van het jaar. Singer-songwriter Kyle Craft is misschien wel de belangrijkste ontdekking. Ik heb ‘m ook hier genoemd.

Maar er waren meer geweldige songsmeden met geweldige nummers. Op het Beaches Brew Festival in Italië zag ik Ryley Walker die daar dit nummer vertolkte van zijn toen nog te verschijnen nieuwe album. Geweldig nummer en een heerlijke ode aan je eigen plekkie.
Andrew Bird‘s ‘Roma Fade’ eronder is singer-songwriter-indie-pop op z’n best.

Dat nummer van Edward Sharpe & The Magnetic Zeros raakt me telkens weer, maar één van de meeste emotionele nummers die ik afgelopen jaar gehoord heb, en waarbij ik nog steeds tranen in m’n ogen kan krijgen is onderstaande cover door Moddi van een Israëlisch nummer. Voor zijn laatste album ‘Unsongs’ ging hij de wereld over op zoek naar protestliederen en nummers die verboden zijn en het verhaal hierachter. Voor ieder nummer is ook een mini-documentaire gemaakt over de mensen die betrokken zijn geweest bij het origineel. Bekijk hier het verhaal van het nummer hieronder.

Maar beluister dus vooral ook de Longlist!

Jan
02

Yoram’s Muziektip: Clip van de Week (#53)

Maggie Rogers – Dog Years

Maggie Rogers en haar videoclip-team moeten dit park een weekend hebben afgehuurd voor een paar video’s. Ik heb namelijk sterk het vermoeden dat dit dezelfde plek is als ‘Alaska‘. Alhoewel, misschien ook niet: het weer in de twee clips is toch wel heel verschillend. Het zal dan hetzelfde productieteam zijn geweest, maar beide clips hebben zo’n summer camp-gevoel dat wij hier vooral uit de films kennen. ‘Alaska’ roept in dat geval vooral herinneringen op naar de archetype summer camp movie, ‘Dog Years’ doet meer denken aan Wes Anderson’s ‘Moonrise Kingdom’.

Older posts «